Diva Yva op 'e Trie

Oan bannen, sûnder stim

Hjoed is it in moanne lyn dat se it sikehûs yngie, foar in swiere operaasje dy't wol ien hiele wurkdei lang duorre. Dy't har op trije plakken (f)ynfike en har hiele fysiology nei de ratsmodee holp. Om better fan te wurden. It moast fier weikomme, mar no liket it der dochs op dat dit ek slagje sil. Se is der noch en se is dêr noch, mar aldergelokst liket no de dei fan wer thúskommen tichteby.

De IC dat wie -nettsjinsteande alle herhellingen fan ER en Grey's Anatomy- in my folslein frjemde wrâld, sa ha 'k njonkelytsen wol byleard yn myn rom 30 besite-healoerkes dêre. Ik makke in wûnder mei oan har bêd en belibbe mear as ien kear hoe't it útbleau by in bêd njonken har.

Ik fielde mei har wat taal útmakket yn de kommunikaasje, as jo siik, bang of fertrietlik binne. As jo neat weromsizze kinne, oan bannen yn in bêd lizze en de frjemde medysk-technyske wrâld om jo hinne hielendal net fertrouwe, dan makket it ferskil dat in wite jas yn de memmetaal werompraat. Ek al behearskje jo sels it Nederlânsk folslein, giet it om in fraksje. Wy ha dêr field hoe't lytse ferskillen dy't net te mjitten binne der oesa ta dogge.

Se foarseinen dat se faaks nea wer prate soe, woene my amper leauwe doe't ik sei dat ik har stimklank al in bytsje heard hie. Se leinen it my nochris út en ik leauwde op 't lêst dochs wat der sein waard, dat in spraakklep op it asembuiske foar har gjin fertuten dwaan soe. Ik wie der by doe 't se it ûngelyk fan de dokter demonstrearre. "No kin ik jimme einliks fertelle wat ik fan jim' fyn" wiene har earste wurden. Dokter kaam sizzen dat se in bysûnder gefal wie.

Nei hast trije wike IC kaam se op in gewoane seal, noflik allinne. Dat jout my romte om nei it wurk, as de besite-oeren eins al dien binne, efkes del te strûzen. Want pas as wy tegearre binne, komt de romte foar de triennen. Dy fan har en dy fan my. Bygelyks as ik har sjen lit wat it earste briefke wie dat se mei grutte wolskrêft in protte kriich foar my skreau doe 't se bykommen wie: 'Ik heb de kracht van een kip'. -Wat fielt it dan frjemd dat har generaasje gjin Frysk skriuwen leard hat.

Justermoarn belle se my op it wurk. Har mobyltsje hie kueren en dêrom hie se efkes in gewoan tillefoannûmer regele. "Ik tocht ik sil dat fuortendaliks regelje." Ik lake, se klonk wer hielendal as harsels. Kordaat en ûndernimmend, krekt as foardat de sjirurch tapakte. "Hearst it wol? Se ha myn klepke krekt ôfdoppe, om te sjen oft it sykheljen hast sûnder buiske kin. Ik praat no mei myn eigen stim."

As wy tegearre prate, dan ha wy it oer it geheugengat fan de earste seis dagen dy't se kwyt is, (aldergelokst!). En oer har fernuvering. Dat de susters allegear tsjin har sizze, dat se sa flink is en oesa modern achter har laptop mei de online-krante, gamend as lêzend yn de eamels dy't se krijt fan famylje oeral wei  "Se skriuwe sels út Kanada wei dat se my sa sterk fine, mar dat fiel ik my hielendal net. Ik kin ommers noch hast neat."

Dan sis ik op 'e nij wat wy allegear fine: Dat sy ta de rige fan allersterkste froulju fan dizze wrâld heart en dat wy (de bern, beppesizzers, famylje, freonen, freondinnen én de wytjassen) it witte kinne, want wy ha sjoen en oan elkoar trochjûn wat sy trochstean moast en wer te boppen komt.

En omdat ús mem sa'n geweldich wrâldfrommes is, stiet dit no ek 
-yn memmetaal- op it ynternet!                                                                                                               

Wintermantel

Ik wit noch net wannear't ik hjir wer kom. Faaks duorret it noch in setsje ear'dat iiskristallen út Glückstadt yn 'e Noardsee útkomme en as sâlte inket om myn teannen oanspiele by Swarte Haan. Soarch giet noch foar op it skriuwen, it echte libben op it digitale.

01-01-10 (foar mem)

Folle Lok en Seine tawinske yn in BETTER 2010!

Yn de orizjinele CD-ferzy fan Dante's Prayer, it
YT-filmke fan eardejuster, lit McKennit in prachtich koar meisjonge: 'Dante’s Prayer', from Loreena’s album The Book Of Secrets, features The St. Petersburg Chamber Choir, led by Nikolai Korniev. Loreena first enjoyed their work via the CD A Russian Easter (Philips), and their performance on 'Dante’s Prayer' is an exerpt from 'Alleluia, Behold The Bridegroom', which you can also find on A Russian Easter. [ Boarne ]

Ik ha genôch oan dizze klanken, dy't ik wûndermoai fyn en fol treast yn dizze dagen, mar foar wa't de tekst krekt witte wol, stiet er hjirûnder. Neffens my slacht de tekst op ien fan de gelikenisferhalen, dat ik eartiids op skoalle, sneinsskoalle en yn de NH tsjerke faak heard ha: Oer 5 healwize en 5 wize jongfammen. Ik fûn dit ferhaal als lyts famke tige grizelich en "gemien fan dy Jezus". Oan de iene kant sizze dat jo de minske syn fouten ferjaan sille en oan oare kant sûnder genede wêze as immen efkes ferjit om oalje te keapjen. En wat as jo no net genôch sinten hiene? Of der wie in oare swierweagjende reden? Wat as jo no boerefaam wiene en foar in feest earst wol de kij melke moasten en keallen boarne? En wêrom diene dy fammen net wat alle freondinnen dwaan soene: earlik diele? Mochten jo fan Jezus ynienen gjin freondinnen mear wêze?
Mar goed, it is mar krekt hoe't jo sa'n gelikenis útlizze fansels. It kin ek minder nei de letter as de dûmny fan eartiids die. Ik tink no: Lês dit ferhaal as it oantrúnjen ta earlik & duorsum libjen. Wa 't net al te dekadint libbet kin langer mei de oalje(= enerzjy=ierde)foarried ta... En lit ús it prinsipe fan meiinoar diele wat der is ek foaral net oer board sette!

Tekstoersetting fan dizze âlde Russyske hymne* nei it Ingelsk:
Alleluia, Alleluia, Alleluia. Behold, the Bridegroom comes at midnight, and blessed is the servant whom He shall find watching;and again, unworthy is the servant whom He shall find heedless.
Beware, therefore, O my soul, do not be weighed down with sleep,
lest you be given up to death, and lest you be shut out of the Kingdom; but rouse yourself, crying: “Holy, holy, holy, art Thou O God! Through the Theotokos have mercy on us!”

*Foar leafhawwers de blêdmuzyk: BeholdBridegroomAnonymus.pdf - Fûn op dizze site

Dante's Prayer

By it witten dat ik immen nei de trein bringe moat foar in lange, Sibearyske reis...

Loreena McKennitt - Dante's prayer

When the dark wood fell before me
And all the paths were overgrown
When the priests of pride say there is no other way
I tilled the sorrows of stone

I did not believe because I could not see
Though you came to me in the night
When the dawn seemed forever lost
You showed me your love in the light of the stars

Chorus:
Cast your eyes on the ocean
Cast your soul to the sea
When the dark night seems endless
Please remember me

Then the mountain rose before me
By the deep well of desire
From the fountain of forgiveness
Beyond the ice and the fire

Chorus

Though we share this humble path, alone
How fragile is the heart
Oh give these clay feet wings to fly
To touch the face of the stars

Breathe life into this feeble heart
Lift this mortal veil of fear
Take these crumbled hopes, etched with tears
We'll rise above these earthly cares

Chorus

Please remember me
Please remember me, ...

The Stolen Child - W.B. Yeats (1886)

Where dips the rocky highland
Of Sleuth Wood in the lake,
There lies a leafy island
Where flapping herons wake
The drowsy water-rats:
There we've hid our faery vats,
Full of berries
And of reddest stolen cherries.
Come away, O human child!
To the waters and the wild
With a faery, hand in hand,
For the world's more full of weeping than you can understand.

Where the wave of moonlight glosses
The dim grey sands with light,
Far off by furthest Rosses
We foot it all the night,
Weaving olden dances,
Mingling hands and mingling glances
Till the moon has taken flight;
To and fro we leap
And chase the frothy bubbles,
While the world is full of troubles
And is anxious in its sleep.
Come away, O human child!
To the waters and the wild
With a faery, hand in hand,
For the world's more full of weeping than you can understand.

Where the wandering water gushes
From the hills above Glen-Car,
In pools among the rushes
That scarce could bathe a star,
We seek for slumbering trout
And whispering in their ears
Give them unquiet dreams;
Leaning softly out
From ferns that drop their tears
Over the young streams.
Come away, O human child!
To the waters and the wild
With a faery, hand in hand,
For the world's more full of weeping than you can understand.

Away with us he's going,
The solemn-eyed:
He'll hear no more the lowing
Of the calves on the warm hillside
Or the kettle on the hob
Sing peace into his breast,
Or see the brown mice bob
Round and round the oatmeal-chest.
For he comes, the human child,
To the waters and the wild
With a faery, hand in hand,
From a world more full of weeping than he can understand.

* Opmerking: LMcK sjongt de tekst oars as Yeats syn orzjineel: se draait hjir de you en de he krekt om.
Dit stik lit se yn dizze útfiering (yn it Alhambrapaleis fan Karel V yn Granada Spanje, 2006) wei, mar yn dit optreden (piano ynstee fan harp) sjongt se it fers wol hielendal.